Τα κεραμικά μου

Επίσκεψη στην Εθνική Πινακοθήκη... (16-01-12)

Χατζηκυριάκος-Γκίκας Νίκος (1906 - 1994)
Κηφισιά, 1973
Ακρυλικό σε χαρτί , 132 x 472 εκ.

Χατζηκυριάκος-Γκίκας Νίκος (1906 - 1994)
Το εργαστήριο του καλλιτέχνη, 1960
Λάδι σε μουσαμά , 130 x 163 εκ.

Giordano Luca (1632 - 1705)
Εσθήρ και Ασσουήρος, π. 1655 - 1660
Λάδι σε μουσαμά , 186 x 172 εκ.

Θεοτοκόπουλος Δομήνικος (1541 - 1614)
Η συναυλία των Αγγέλων, π. 1608-1614
Λάδι σε μουσαμά , 115 x 217 εκ.

Ιακωβίδης Γεώργιος (1853 - 1932)
Παιδική συναυλία, 1900
Λάδι σε μουσαμά , 176 x 250 εκ.

Παρθένης Κωνσταντίνος (1878/1879 - 1967)
Τοπίο, π. 1896 - 1903
Λάδι σε μουσαμά , 68 x 55,5 εκ.

Διημερίδα αφιερωμένη στο σαντούρι...

Χθες, Πέμπτη - 25 Αυγούστου, πραγματοποιήθηκε στο Αναγνωστήριο Αγιάσου με ομιλητές τους μουσικούς Δημήτρη Κοφτερό, Κώστα Ζαφειρίου, Στρατή Καζαντζή και Νίκο Ανδρίκο παρουσίαση για τα τεχνικά χαρακτηριστικά του σαντουριού, τη κατασκευή και το αρμάτωμά του, το κούρδισμα, τις μπαγκέτες, καθώς και για το ρόλο του οργάνου σε σόλο, σε συνοδεία και στον αυτοσχεδιασμό. Σήμερα θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου "Μυτιληνιό σαντούρι" του Δημήτρη Κοφτερού, από τις εκδόσεις Αιολίδα.

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, ο Δημήτρης Κοφτερός (είναι ο μουσικός που βρίσκεται στο κέντρο της φωτογραφίας), ξεναγεί τους αναγνώστες στον κόσμο του σαντουριού, περιγράφοντας την ιστορική εξέλιξη από την Αρχαία Ελλάδα, τη Μικρά Ασία, τη Μεσοποταμία και την Περσία, το πως κατασκευάζεται, τι ρόλο επιτελεί στη μουσικοχορευτική ζωή της Λέσβου και παρουσιάζει τους δεξιοτέχνες του σαντουριού στο νησί. Το βιβλίο περιλαμβάνει και cd με τραγούδια της Λέσβου.

Στη συνέχεια ο μουσικολόγος Νίκος Ανδρίκος μας εξήγησε μερικά πράγματα για τον αυτοσχεδιασμό (ταξίμ) και πήραμε μια γεύση καθώς έπαιξε ένα μεσοτοπίτικο καρσιλαμά (διαφορετικό ταξίμ σε κάθε μέτρο του τραγουδιού), με πολίτικο λαούτο.

Η βραδιά έκλεισε με μουσική παρουσίαση από τους (από αριστερά): Παναγιώτη Αποστολέλλη (κλαρίνο), Νίκο Χριστιανό (βιολί), Δημήτρη Κοφτερό (σαντούρι), Στρατή Καζαντζή (σαντούρι), Χρήστο Κονσολάκη (κιθάρα), Παναγιώτη Σουσαμλή (τρουμπόνι) και Τάσο Καζαντζή (ευφώνιο).

Η Παλλεσβιακή Έκθεση Κεραμικής και η συμμετοχή του Παναγιώτη...

Με μειωμένο αριθμό συμμετεχόντων κεραμιστών - αγγειλοπλαστών (σε σύνολο 26... οι μισοί δηλαδή σε σχέση με πέρυσι) και επισκεπτών, εγκαινιάστηκε χθες στο Πολύκεντρο Μανταμάδου η Παλλεσβιακή Έκθεση Κεραμικής. Προφανώς ο λόγος των λιγοστών συμμετοχών είναι επειδή η έκθεση διοργανώθηκε ουσιαστικά την τελευταία στιγμή και με χαμηλό προυπολογισμό, πράγμα που δεν επέτρεπε την εξασφάλιση των εξόδων μεταφοράς των τεχνιτών από άλλες περιοχές...

Και μια ευχάριστη έκπληξη για όλους!

Η συμμετοχή του δεκάχρονου Παναγιώτη Λιθοτόμου από την Στύψη, ο οποίος είναι ο πιο μικρός σε ηλικία κεραμίστας στην έκθεση έδωσε μια νότα αισιοδοξίας κι ελπίδας...

Το βραβείο του Παναγιώτη... ένα βιβλίο της Μιμίκας Γιαννοπούλου και της Στέλλας Δεμέστικας για τα εργαστήρια αγγειοπλαστικής του Μανταμάδου, τα "τσκαλαριά"...

Μπράβο γιέ μου!

Και η αφιέρωση που του έκανε στο βιβλίο ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Μανταμάδου Μιχάλης Χατζηδημητρίου...

"Οθέλλος" του Σαιξπηρ, στο κάστρο της Μυτιλήνης...

Ανεβαίνοντας στο βυζαντινό κάστρο... ένα από τα μεγαλύτερα κάστρα του μεσογειακού χώρου.

Λίγο πριν αρχίσει η παράσταση...

Στο κατάμεστο θέατρο, οι ηθοποιοί (βασικοί πρωταγωνιστές) Γιώργος Κιμούλης, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Σμαράγδα Καρύδη και Γωγώ Μπρέμπου, παρουσίασαν την ιστορία του Μαυριτανού "Οθέλλου", που συνιστά ένα από τα πιο σημαντικά έργα του δραματουργού της παγκόσμιας λογοτεχνίας,
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ...

Ο υψηλόβαθμος στρατιωτικός "Οθέλλος" (Γιώργος Κιμούλης), έχοντας πέσει θύμα παγίδας του φιλόδοξου υπασπιστή του "Ιάγου" (Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης), σκοτώνει τυφλωμένος από ζήλια τη γυναίκα του "Δεισδαιμόνα" (Σμαράγδα Καρύδη). Το έργο πραγματεύεται την τραγωδία της ζήλιας, της προδομένης εμπιστοσύνης και της εκδίκησης που γεννά ο φόβος του "διαφορετικού"...

Η συγκεκριμένη παράσταση έχει λάβει τόσο θετικές όσο και αρνητικές κριτικές. Η μοντέρνα εκδοχή του έργου, όπως παρουσιάστηκε, άφησε ερωτηματικά σε πολλούς. Προσπαθώντας να το προσαρμόσουν στο "σήμερα", οι σκηνοθέτες της παράστασης Γιώργος Κιμούλης και Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, πειραματίστηκαν με σύγχρονα στοιχεία που σε κάποιους χτύπησαν άσχημα στο μάτι.

Εμένα πάντως μου άρεσε πολύ...

Η έκθεση στο Μουσείο Βρανά...

Καλως ήλθατε...

Περάστε...

Έργο του Γιώργου Συκομιτέλλη... (πάνω)

του Αντώνη Δασύρα...

Αυτά είναι δικά μου...

Και αυτά είναι τα έργα του Παύλου Δασύρα...

Έκθεση ξυλογλυπτικής, κεραμικής και ζωγραφικής στο Μουσείο Βρανά...

Απλώς κάθονται...

'Εργο του Κανέλλης Ορέστης

"Κάποτε ο φίλος μου ζωγράφος Ορέστης Κανέλλης σχεδίασε με κάρβουνο ένα άντρα γυμνό καθισμένο σε μια καρέκλα κι απάνω στον άντρα, το ίδιο γυμνή, να κάθεται μια γυναίκα. Μπήξαμε όλοι τα γέλια όταν το είδαμε, όμως αυτός έβλεπε την ισορροπία και τις γραμμές του σχεδίου και τίποτες άλλο πιο πέρα.

- Μα τι είναι αυτό, βρε Ορέστη, τόλμησα και του είπα, κάπως απορημένος.
-Τι είναι; Τι είναι; με έκοψε οργισμένος ο φίλος μου. Απλώς κάθονται, είπε!
- Ε, τότε, του είπα, όταν θα το εκθέσεις, να βάλεις κάτω από το σχέδιο σαν τίτλο: "απλώς κάθονται".

Αυτό το "απλώς κάθονται", χρόνια κατόπι χρησίμευε στην παρέα μας για να εκφράζει αυτό που πραγματικά έδειχνε το σχέδιο του Ορέστη".

Απόσπασμα από το βιβλίο του Ασημάκης Πανσέληνος "Νερά και χώματα και άλλα πολλά".

Τα κεραμικά μου (part 2)...

Πιάτο για ξηρούς καρπούς... κατασκευασμένο στον κεραμικό τρόχο.

Κεραμικό πιάτο από πηλό terracotta...

Το ίδιο...

Βάζο με κόκκινο γυάλωμα στο εσωτερικό του...

Βάζο το οποίο έχω κατασκευάσει στον κεραμικό τροχό από πηλό terracotta...

Το ίδιο...

Αυτό το πιάτο το έχω διακοσμήσει με σπασμένα γυαλιά από μπουκάλι Heineken (πράσινο) και Amstel (καφέ)... και λίγες σταγόνες από κόκκινο γυάλωμα.

Λεπτομέρεια...

Μαθήματα αργαλειού στη Μήθυμνα...

Σε αυτό το ξύλινο εργαλείο γίνεται η προετοιμασία του στημονιού... δηλαδή το διάσιμο.

Στο μπροστινό μέρος είναι η θέση της υφάντρας. Σε απόσταση 70 εκατοστά είναι το χτένι που μέσα του περνούν οι κλωστές του στημονιού. Με αυτό η υφάντρα χτυπάει το υφάδι...

Δίπλα στο χτένι είναι τα "μυτάρια" - από την αρχαία λέξη μύτος - τα οποία είναι ενωμένα με τις πατήτρες. Όταν η υφάντρα πατάει τις πατήτρες, το στημόνι ανοίγει και περνάει τη σαϊτα...

Έπειτα στερεώνονται οι άκρες των νημάτων του στημονιού στο "αντί"... δηλαδή στο κυλινδρικό κομμάτι ξύλου.

Αύριο που είναι και το τελευταίο μάθημα, θα πάρω στο σπίτι μου αυτή τη κουρελού την οποία έφτιαξα από την αρχή μέχρι το τέλος με τα χεράκια μου...

Το πρώτο μου υφαντό...

Το πρώτο υφαντό που έφτιαξα στο εργαστήριο της Ιωάννας στη Μήθυμνα...
100% wool... βαμμένο με φυτικές βαφές.

Είναι ωραίο να δημιουργείς!