Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010
Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010
Χαλαζίας


Πάρε στα χέρια σου αυτόν το φωτεινό και διαυγή κρυστάλλινο λίθο, απόρροια της αθάνατης και φλογερής λαμπρότητας, γιατί η άφθαρτη καρδιά των αθανάτων χαίρεται πολύ με την πύρινη φλόγα.
Αν φθάνοντας στον ναό, τον έχεις στα χέρια σου, κανείς απ' τους μακάριους δεν θα αρνηθεί τις ευχές σου. Άκουσε για να μάθεις του λευκού λίθου τη δύναμη. Γιατί αν χωρίς δυνατή φωτιά, θες να παράγεις φλόγες, σε συμβουλεύω πάνω από ξερά δαδιά να τον τοποθετήσεις, κι αυτός αμέσως, όντας απέναντι από τον καταυγάζοντα ήλιο, θα απλώσει στα δαδιά μικρή ακτίνα κι αυτή, αγγίζοντας τα πολλά και κατάξερα κλαδιά, προκαλεί καπνό αρχικά κι έπειτα λίγη φωτιά, μα τέλος ανάβει πολλή φλόγα.
Αυτό οι παλιοί το αποκαλούσαν ιερό πυρ. Και νομίζω πως εκτός αυτής , δεν υπάρχουν άλλες φλόγες καλύτερες για να κάψεις σφάγια αφιερωμένα στους θεούς.
Κι ακόμη ως φίλος θα σου φανερώσω μέγα θαύμα. Αυτός δηλαδή ο λίθος που αιτία είναι της φλόγας, αν τον βγάλεις πάνω απ' τη φωτιά, γίνεται πάλι ψυχρός, αν τον ψηλαφήσεις.
Λιθικά του Ορφέως
Λιθικά του Ορφέως
Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010
Selenite (Gypsum var.)


In ancient times it was not possible to talk about the properties of a crystal without simultaneously discovering the powers of the god or goddess with which it was associated. In the texts of Orpheus (Lithika) there is a lot of information available about how crystals were used by mystics in ancient Greece for protection, healing and cleansing.
The legend tells us that Selenite is associated with the Greek moon goddess Selene. The etymology of both names are connected to the Greek word selas, meaning 'brightness'. Selene is the daughter of the Titans Theia and Hyperion. After her brother, Helios, finishes his journey across the sky, Selene, freshly washes in the waters of Earth and begins her own journey as night falls upon the earth. Her sister, Eos , is goddess of the dawn.
A number of other goddesses were also associated with the moon, however, it is only Selene that was represented by the old Greek poets as the moon incarnate. Other Greek moon goddesses included Eileithyia, Hecate, Artemis and Hera (who sometimes doubled for Selene in the Endymion myth).
Selene is the patron of the feminine because she has the power to ease birth and to inspire love. Thus through its association with the goddess Selene, Selenite was believed to contain feminine energy. Selenite is a variety of Gypsum that may be found in the form of natural colourless clear crystals, needle like crystals or white tabular crystals of rare clarity and brightness that bears a great likeness to the moon.
The crystal bearing clay in the old mineral locality of Stipsi is generally bluish gray in colour although on a surface level it is partially mixed with soil and is a lighter tan in colour. Currently, the clay bank locality is situated on public property where the inhabitants of the area are allowed to throw their garbage..
References
Lithika, Orpheus
Orphic hymn to Selene
Homeric hymn to Selene
Theogony (V.371), Hesiod
Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
Έργο του Karl SchmidtΚαι όπως ακριβώς στις πιο ιερές τελετές λένε ότι οι μυούμενοι στην αρχή συναντούν πολυποίκιλα και πολύμορφα αυτά τα γένη των θεών που έχουν προπορευτεί , ενώ, αν εισέλθουν ατάραχοι και προστατευμένοι από τις τελετές, την ίδια τη θεία λάμψη γνήσια ενστερνίζονται και γυμνοί, όπως εκείνοι λένε, έχουν συμμετοχή στο θείο, κατά τον ίδιο τρόπο και στην παρατήρηση των πάντων η ψυχή η οποία κοιτάζει αυτά που βρίσκονται μετά από αυτήν, βλέπει τις σκιές και τα είδωλα των όντων, ενώ, αν στραφεί προς τον εαυτό της, ξεδιπλώνει την δική της ουσία και τους δικούς της λογικούς προσδιορισμούς, και αρχικά, καθώς βλέπει μόνο τον εαυτό της, εμβαθύνει στην αυτογνωσία της και βρίσκει τον νου μέσα της και τις βαθμίδες των όντων, και προχωρώντας στο εσωτερικό της και περίπου στο άδυτο της ψυχής, εκεί με κλειστά μάτια παρατηρεί και τη γενιά των θεών και τις ενάδες των όντων.
Γιατί όλα υπάρχουν μέσα μας με τρόπο ψυχικό και γι' αυτό από τη φύση μας τα γνωρίζουμε όλα, αφυπνίζοντας τις δυνάμεις που βρίσκονται μέσα μας και τις εικόνες των πάντων.
Πλατωνική Θεολογία Α', Πρόκλος (Εκδόσεις Κάκτος)
Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009
Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009
Εξόρμηση στο Κλαπάδο... πάλι.
εικ. 1
εικ. 2
εικ. 3Λίγο πριν το μεσημέρι της Κυριακής που μας πέρασε, ο Κλαπάδος γέμισε από μικρές παρέες και χαρούμενες φωνές. Με την δική μου παρέα (που ήταν ο γιός μου, εικ. 1, ο οποίος παρεμπιπτόντως, βοήθησε να γεμίσουμε το καλάθι με Lactarius sanguifluus), φτάσαμε μέχρι το ποτάμι (εικ. 2).
Μετά τις περιπλανήσεις μας στο βουνό, συναντηθήκαμε όλοι οι φίλοι και τα μέλη του συλλόγου στο μεγάλο ξέφωτο που βρίσκεται πριν το εγκαταλειμμένο χωριό για να γίνει η ταυτοποίηση των μανιταριών. Μια αυτοσχέδια έκθεση στήθηκε και αμέσως γέμισε με λαμπερά χρώματα και ατελείωτα σχήματα (εικ. 3).
Μέχρι που ήρθε η ώρα του φαγητού...
Έτσι κάποιοι από την όμορφη παρέα μας ανέλαβαν να καθαρίσουν τις Μακρολεπιότες (Macrolepiota procera) και τους Λακτάριους και άλλοι να ανάψουν φωτιά (εικ. 4). Το φαγητό συνόδευσαν μυτιληνιό ούζο, τσίπουρο και ντόπιο κόκκινο κρασί... γεύσεις ελληνικές, από 'κείνες που δύσκολα περιγράφονται με λόγια.
Η μέρα έκλεισε με μουσικά όργανα. Λαούτο (Κώστας Ζιαμπάρας), κιθάρα (Παναγιώτης Γεωργιάδης), σάζι και τύμπανο (η γράφουσα). Τραγούδια του Ξυλούρη, του Λοϊζου, του Ν. Παπάζογλου αλλά και πολλά παραδοσιακά, παίχτηκαν και τραγουδήθηκαν... μέχρι που ήρθε η νύχτα (εικ. 5).
Και του χρόνου νά 'μαστε γεροί!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)















