Κωνσταντινούπολη (Σεπτέμβριος 2011)

Το γαλάζιο τζαμί...

Ο Αιγυπτιακός οβελίσκος...

Ο αρχαίος ιππόδρομος...

Η Γερμανική Κρήνη...

Τοπκαπί... το παλάτι των σουλτάνων.

Μια βραδιά στα χανούμια... στο Ταξίμ.

Ο Πύργος του Γαλατά...

Το παλάτι του τελευταίου σουλτάνου... ο Ντολμά Μαχτσές.

Η βασιλική δεξαμενή...

Κεφάλι μέδουσας... το οποίο μετατράπηκε σε βάση κολώνας στη βασιλική δεξαμενή.

Η Αγιά Σοφιά...

Αγιά Σοφιά (εσωτερικό)

Ιαματικά νερά Λουτροπόλεως Θερμής Λέσβου...

Εδώ φαίνονται όλα τακτοποιημένα, ωστόσο, οι αφίσες και τα φανταχτερά χρώματα που υπάρχουν παντού εξακολουθούν να χτυπάνε άσχημα στο μάτι...

Τα επισκέφτηκα πρώτη φορά χθες, καθώς πήγαινα στη Μυτιλήνη να συναντήσω τον οργανοποιό Αντώνη Μυλωνά για το σάζι. Η φωτογραφία που ανέβασα δεν είναι δική μου και δε νομίζω ότι έχασα πολλά που δεν έβγαλα φωτογραφίες γιατί ο χώρος εκεί δε λέει πολλά πράγματα. Αφίσες με τοπία της Ελλάδας, λογής λογής μπιχλιμπίδια και φανταχτερά χρώματα υπάρχουν παντού στο χώρο υποδοχής επισκεπτών. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τον δυνατό ήχο της τηλεόρασης (ο ήχος ακουγόταν μέχρι έξω), δεν αφήνουν τον επισκέπτη ή τον λουόμενο να χαλαρώσει ούτε για μια στιγμή. Και είναι κρίμα... γιατί από άποψη χημικής ανάλυσης (αλλά και ιστορικής όπως θα δούμε παρακάτω), τα στοιχεία της συγκεκριμένης θερμοπηγής είναι πολύ πλούσια σε σχέση με άλλων θερμοπηγών και ενδείκνυνται για πολλές παθήσεις.

Η ιστορία των λουτροπηγών της Θερμής χάνεται στην αχλή του χρόνου. Από την πανάρχαια εποχή πρόσφεραν αδιάλειπτα τις θεραπευτικές τους ιδιότητες σε ασθενείς και πάσχοντες. Στην Ελληνιστική εποχή λειτουργούσε ήδη στη Θερμή, στη θέση "χωράφα" (δίπλα ακριβώς από το σημερινό λουτροθεραπευτήριο), ιαματικό κέντρο και υπήρχε περικαλλής ναός της Θερμίας Αρτέμιδος, η λατρεία της οποίας συνδιάστηκε με την χρήση των θεραπευτικών ιδιοτήτων των θερμοπηγών. Στη Ρωμαϊκή εποχή η Θερμή έφτασε στη μέγιστή της ακμή. Γίνεται ευρύτερα γνωστή μέσα και έξω από την Λέσβο και το ιαματικό κέντρο παίρνει πολιτική σημασία. Προς τιμήν της Αρτέμιδος τελείτο η γνωστή από τις επιγραφές "Θερμιακή πανάγυρις" και μέρος της λατρείας της πιθανώς να είχε μυστηριακό χαρακτήρα.

Ο Κλαύδιος Γαληνός και ο Αριστείδης Αιλιος θα μιλήσουν επαινετικά για τη θερμοπηγή της Θερμής. Η συνεχής όμως προσέλευση των πασχόντων, χιλιάδες χρόνια τώρα, είναι αδιάψευστος μάρτυρας της θεραπευτικής της αξίας. Στις δυο αρχαίες δεξαμενές διακρίνει κανείς την διαχρονική ιστορία των πηγών. Ελληνιστικά μάρμαρα, ρωμαϊκές επιτύμβιες στήλες, οθωμανικές καμάρες συμπλέκονται σε μια ιστορική σύνθεση. Είναι πολύ σημαντικό να αναφερθεί ότι στοιχεία που αφορούν στο λουτρολογικό πλούτο της χώρας μας, πηγάζουν και συνδέονται με την ιστορικοκοινωνική εξέλιξη του λουτρότοπου Θερμής. Και αυτό γιατί ξεκινώντας από τη λατρεία της "Θερμίας Αρτέμιδος" φτάνουν δια μέσου των αιώνων στις μέρες μας κτίσματα, επιγραφές και δοκίμια, διατηρώντας ζωντανό τον μύθο και την πραγματικότητα, την τέχνη, την παράδοση και τον πολιτισμό.

Θεραπευτικές ενδείξεις

Όλα τα ρευματικά νοσήματα με μετάπτωση ή τάση μετάπτωσης σε χρόνια αρθρική βλάβη, Φλεγονώδης αρθροπάθειες, εκφυλιστικές αρθροπάθειες, ρευματισμός μαλακών μορίων, έκζεμα, ψωρίαση, νεανική ακμή, ροδόχρους ακμή, βλάβες βλενογόνων, συνέπειες εγκαυμάτων, ιχθύαση, μετατραυματικές αγωγές, γυναικολογικές παθήσεις, αγγειακές παθήσεις και χρόνια βρογχίτιδα.

Διημερίδα αφιερωμένη στο σαντούρι...

Χθες, Πέμπτη - 25 Αυγούστου, πραγματοποιήθηκε στο Αναγνωστήριο Αγιάσου με ομιλητές τους μουσικούς Δημήτρη Κοφτερό, Κώστα Ζαφειρίου, Στρατή Καζαντζή και Νίκο Ανδρίκο παρουσίαση για τα τεχνικά χαρακτηριστικά του σαντουριού, τη κατασκευή και το αρμάτωμά του, το κούρδισμα, τις μπαγκέτες, καθώς και για το ρόλο του οργάνου σε σόλο, σε συνοδεία και στον αυτοσχεδιασμό. Σήμερα θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου "Μυτιληνιό σαντούρι" του Δημήτρη Κοφτερού, από τις εκδόσεις Αιολίδα.

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, ο Δημήτρης Κοφτερός (είναι ο μουσικός που βρίσκεται στο κέντρο της φωτογραφίας), ξεναγεί τους αναγνώστες στον κόσμο του σαντουριού, περιγράφοντας την ιστορική εξέλιξη από την Αρχαία Ελλάδα, τη Μικρά Ασία, τη Μεσοποταμία και την Περσία, το πως κατασκευάζεται, τι ρόλο επιτελεί στη μουσικοχορευτική ζωή της Λέσβου και παρουσιάζει τους δεξιοτέχνες του σαντουριού στο νησί. Το βιβλίο περιλαμβάνει και cd με τραγούδια της Λέσβου.

Στη συνέχεια ο μουσικολόγος Νίκος Ανδρίκος μας εξήγησε μερικά πράγματα για τον αυτοσχεδιασμό (ταξίμ) και πήραμε μια γεύση καθώς έπαιξε ένα μεσοτοπίτικο καρσιλαμά (διαφορετικό ταξίμ σε κάθε μέτρο του τραγουδιού), με πολίτικο λαούτο.

Η βραδιά έκλεισε με μουσική παρουσίαση από τους (από αριστερά): Παναγιώτη Αποστολέλλη (κλαρίνο), Νίκο Χριστιανό (βιολί), Δημήτρη Κοφτερό (σαντούρι), Στρατή Καζαντζή (σαντούρι), Χρήστο Κονσολάκη (κιθάρα), Παναγιώτη Σουσαμλή (τρουμπόνι) και Τάσο Καζαντζή (ευφώνιο).

Επιστροφή στα μέρη που αγάπησα...

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το καλοκαίρι επέστρεψα στο βράχο της Εφταλούς για τα καλοκαιρινά μου μπάνια...

Απέναντι τα μικρασιατικά παράλια και δεξιά το τούρκικο λουτροθεραπευτήριο...

Αλάτι πάνω στο μυθικό βράχο*...

Μια μικρή αποικία οστράκων.

Από την συντροφιά δεν έλειπαν αυτές οι πανέμορφες νύμφες της θάλασσας...

* Εδώ λέγεται πως ο Αχιλλέας έδεσε το καράβι του κατά την διάρκεια της αποστολής των Αχαιών ενάντια της Τροίας.

Η Παλλεσβιακή Έκθεση Κεραμικής και η συμμετοχή του Παναγιώτη...

Με μειωμένο αριθμό συμμετεχόντων κεραμιστών - αγγειλοπλαστών (σε σύνολο 26... οι μισοί δηλαδή σε σχέση με πέρυσι) και επισκεπτών, εγκαινιάστηκε χθες στο Πολύκεντρο Μανταμάδου η Παλλεσβιακή Έκθεση Κεραμικής. Προφανώς ο λόγος των λιγοστών συμμετοχών είναι επειδή η έκθεση διοργανώθηκε ουσιαστικά την τελευταία στιγμή και με χαμηλό προυπολογισμό, πράγμα που δεν επέτρεπε την εξασφάλιση των εξόδων μεταφοράς των τεχνιτών από άλλες περιοχές...

Και μια ευχάριστη έκπληξη για όλους!

Η συμμετοχή του δεκάχρονου Παναγιώτη Λιθοτόμου από την Στύψη, ο οποίος είναι ο πιο μικρός σε ηλικία κεραμίστας στην έκθεση έδωσε μια νότα αισιοδοξίας κι ελπίδας...

Το βραβείο του Παναγιώτη... ένα βιβλίο της Μιμίκας Γιαννοπούλου και της Στέλλας Δεμέστικας για τα εργαστήρια αγγειοπλαστικής του Μανταμάδου, τα "τσκαλαριά"...

Μπράβο γιέ μου!

Και η αφιέρωση που του έκανε στο βιβλίο ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Μανταμάδου Μιχάλης Χατζηδημητρίου...

"Οθέλλος" του Σαιξπηρ, στο κάστρο της Μυτιλήνης...

Ανεβαίνοντας στο βυζαντινό κάστρο... ένα από τα μεγαλύτερα κάστρα του μεσογειακού χώρου.

Λίγο πριν αρχίσει η παράσταση...

Στο κατάμεστο θέατρο, οι ηθοποιοί (βασικοί πρωταγωνιστές) Γιώργος Κιμούλης, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Σμαράγδα Καρύδη και Γωγώ Μπρέμπου, παρουσίασαν την ιστορία του Μαυριτανού "Οθέλλου", που συνιστά ένα από τα πιο σημαντικά έργα του δραματουργού της παγκόσμιας λογοτεχνίας,
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ...

Ο υψηλόβαθμος στρατιωτικός "Οθέλλος" (Γιώργος Κιμούλης), έχοντας πέσει θύμα παγίδας του φιλόδοξου υπασπιστή του "Ιάγου" (Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης), σκοτώνει τυφλωμένος από ζήλια τη γυναίκα του "Δεισδαιμόνα" (Σμαράγδα Καρύδη). Το έργο πραγματεύεται την τραγωδία της ζήλιας, της προδομένης εμπιστοσύνης και της εκδίκησης που γεννά ο φόβος του "διαφορετικού"...

Η συγκεκριμένη παράσταση έχει λάβει τόσο θετικές όσο και αρνητικές κριτικές. Η μοντέρνα εκδοχή του έργου, όπως παρουσιάστηκε, άφησε ερωτηματικά σε πολλούς. Προσπαθώντας να το προσαρμόσουν στο "σήμερα", οι σκηνοθέτες της παράστασης Γιώργος Κιμούλης και Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, πειραματίστηκαν με σύγχρονα στοιχεία που σε κάποιους χτύπησαν άσχημα στο μάτι.

Εμένα πάντως μου άρεσε πολύ...

Η έκθεση στο Μουσείο Βρανά...

Καλως ήλθατε...

Περάστε...

Έργο του Γιώργου Συκομιτέλλη... (πάνω)

του Αντώνη Δασύρα...

Αυτά είναι δικά μου...

Και αυτά είναι τα έργα του Παύλου Δασύρα...